İle

Oindir-CA34-1966-59D1ruç Aruoba’yı ‘De Ki İşte’ ile başlayarak, bir dostumun tavsiyesiyle keşfetmiştim.

‘İle’ adlı son okuduğum kitabı “önce”, “ilişki defteri” ve “sonra” bölümlerinden oluşuyor.

“Önce” başlangıçtaki Defter’i Getiren’e; sonra, bütün önceki ve sonraki gelerek Getiren’lere / giderek Götüren’lere adanmış.

‘İle’de muhakkak herkes kendinden ve hayatından bazı parçalar bulacak. Bazen yazarın sevgilisine yazdığı bu satırları anlayamadığı yerlerde, belki de kendini hikayeye çok yabancı hissedecek. Ama muhakkak kendi geçmişinden parçalarla karşılaşacak. Bu duyguları tattığını hissedecek. Yazara bu denli gerçek ve yoğun duyguları, bu kadar yalın ve çıplak şekilde kaleme aldıran kişiyi merak edecek. Tanımak isteyecek. Aşkın büyüsüne ve yarattığı acıya hayran kalacak. Ve kişiye neler yaptırabildiğine, bazı duyguları nasıl aşırılaştırabildiğine…

Kitabı okurken bazı noktalarda insan, sayfayı ve belki de kitabı bir kez daha okumalıymış hissine kapılıyor. Ve zaten de bence Oruç Aruoba kitapları belli aralıklarla okunmalı.

Şu da bir gerçek ki kişinin okurkenki ruh durumu, kitaptan alınacak haz konusunda fazlasıyla belirleyici. En azından benim açımdan o şekilde oldu. Şu anki durumum kitaptan alınan hazzı fazlasıyla artırdı.

Son bölüm “sonra”, kitabın en kısa bölümü. Belki de yazar, O’ndan ya da Onlar’dan sonra yazacak bir şey bulmakta zorlandığı için o bölümü kısa tutmuş.

Yazıyı kitaptan bir alıntıyla kapatmak istiyorum:

[…]

“Önemli olan, kişinin duygularını tam olarak bilmesi (ki bu, en son sınırda, olanaksızdır) değil, onları denetim altında tutabilmesidir — ama bunun için de onları tam olarak bilmesi gereklidir: İki yanlı olanaksızlık!

Belki temel hata, sevgiyi bir ‘duygu’ işi olarak görmekte — duygu yanı yok değil; ama bu, bilinçle dengelenmezse — yalnızca dugusal kalırsa — kişinin özgürlüğü pahasına yürüyor. Bu oluşumun en önemli göstergesi, kıskançlık: sevginin tek yanlı yozlaşması… Sevginin iki kişinin ilişkisi olmaktan çıkıp, bir kişinin ötekine yönelik bir tutumu haline gelmesi…

şimdi yola çıkıyorum.”

Not: Bu yazı 23 Eylül 2014’te Radikal’deki bloğumda yayınlanmıştır.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s